http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Na een 20-tal foto's vloog de buizerd wegen ging in een boom aan de overkant van de weg zitten.
Ook hier weer lang genoeg om enkele mooie foto's te maken.

Foto's gemaakt door Liesbeth en Hugo.

Opvallend hoe goed de camera's van telefoons tegenwoordig zijn.
Een goede camera excelleert bij moeilijke omstandigheden, maar voor een simpel plaatje............

In de heg, langs het trottoir, zit een sperwer op een kauw, vechtend voor zijn leven, maar het is een ongelijke strijd.
De sperwer heeft hem in zijn klauwen en laat niet meer los.









Het wordt een beetje te druk dus de prooi wordt weggesleept.
De sperwer wil achter de heg komen, de veilige tuin in.





Ik laat hem met rust en loop terug naar huis, wil verder niet storen.
20 minuten later ga ik toch nog even voorzichtig kijken.
De kauw is geplukt en de sperwer geniet van een welverdiende maaltijd.





Een tijdje geleden had ik op de site van de vogelbescherming gelezen dat man sperwer, die een stuk kleiner is, maximaal een vogel pakt ter grootte
van een merel.
De grotere vrouw zou een turkse tortel op het menu hebben staan.
Dat ze ook een kauw zouden pakken had ik niet verwacht. (de kauw zelf ook niet, denk ik)

Gelukkig, een winterkoninkje.



Enkele dagen later maak ik dezelfde wandeling met Liesbeth.
Ook nu niet veel te zien maar waar ik enkele dagen gelede

Ze lopen langzaam het bos in en wij lopen verder.
Een klein stukje verderop gaan we de bocht om en lopen langs de tweede speelweide. (heette vroeger zo maar is allang weer onderdeel van het bos)
Hier zien we de gehele familie welke bestaat uit 7 reeën.

(jammer, geen camera bij)

Vlakbij de plek waar vroeger misdadigers werden opgehangen (het "Geregt van Oosterhout") kwam ik gelukkig nog 2 reeën tegen.

Bleven ook geduldig even staan.

3 dagen op Texel.
Hopelijk kunnen we nu eindelijk de brileider fotograferen.
We zijn dit jaar voor de 6de keer op Texel.
Het moet toch mogelijk zijn om de brileider één keer op de gevoelige plaat te zetten.
Het is alweer niet gelukt.
Alleen een torenvalk was zo vriendelijk om even te poseren.
We geven het op.
Als we een volgende keer naar de brileider op zoek gaan blijft de camera thuis, misschien hebben we dan meer geluk.

Mama merel.

Zij en haar, vermoedelijke, man krijgen elke dag meelwormen maar ze blijft mij argwanend aankijken.
Na zo'n lange tijd vertrouwd ze ons nog steeds niet.

Als afsluiting worden de wandelaars ontvangen door live muziek en koffie met gebak.

Wij verblijven vaak op Texel, maar de tapuit laat zich zelden zien.
Eindelijk een foto.
Misschien een beetje jammer van de rommelige voorgrond, maar dit is zijn natuurlijke leefgebied.

Het lijkt een beetje op smokkelen.
Ik heb enkele jaren geleden, ook op Texel, al eens een tapuit gefotografeerd.
Daarom deze foto.

De foto van de tjiftjaf is vanuit de woonkamer gemaakt, achter glas.

Gewoon een leuke foto.
Verder niet veel over te vertellen.

Onee, jammer......

Ik wist dat ik foto's van een appelvink had gemaakt maar kon ze niet meer vinden.






Meteen maar een nieuwe directory ("map" voor jongere gebruikers) gemaakt met de juiste naam.

's Avonds nog even naar de Duiventoren, in de hoop de ijsvogeltjes te zien.
Jammer, geen ijsvogeltjes maar gelukkig wel enkele reeën gespot.
Eentje vroeg om gefotografeerd te worden.

Het werd al een beetje donker, daarom ISO 12800.
Ik verbaas me af en toe over hoe hoog de ISO kan zijn.

Langs de Donge, langs Oosterhout en door de Duiventoren weer naar huis.
Fietsend langs "de Poel" hoor ik een bekend geluidje.....de ijsvogel.
Even later zie ik hem zitten.
Jammer dat ik nu geen camera bij heb.

De volgende ochtend ben ik terug gegaan, met de camera en een krukje.
Al snel zie ik iets bewegen.

Jammer van het snaveltje.

De laatste foto, het is een meisje.
Niet erg duidelijk, maar het is oranje.
Terwijl ik bij alle foto's dacht dat het een mannetje is, blijken er 2 ijsvogeltjes te zitten.
Even later zie ik ze allebei, maar is het me niet gelukt ze samen op de foto te krijgen.

Ps, "de Poel" is de benaming van een ven in de Duiventoren.
Of dit de officiële naam is weet ik niet, maar zo werd het genoemd door mijn ouders toen ik nog kind was.
Met andere kinderen uit de buurt gingen we hier spelen, de vaders en moeders brachten stoeltjes mee en zaten in de zon.
Het verhaal gaat dat hier vroeger een kasteel gestaan heeft en dit ven was de gracht.
Als ik op Google Maps ga zoeken kom ik niet verder, het ven is naamloos.

Het huisje "Tapuit"

Rechts van dit water ligt het vakantiepark.

De enige foto van een bruine kiekendief die een beetje gelukt is, maar ik stond aan de verkeerde kant.
Ik kreeg het gewoon niet voor elkaar, zeker niet door gebrek aan kiekendieven.
Zoals bij ons in Noord Brabant de buizerd een veel voorkomende roofvogel is, zo is dat op Texel de bruine kiekendief.

Heerlijk gefietst.
Zo'n beetje alle fietsroutes weer gedaan, 250 km in totaal.
Een fijne wandeling bij de Slufter.
Een ontspannen weekje.

Foto genomen door het raam.

Moeilijk te fotograferen doordat ze in het hoge gras stonden.
Gelukkig toch nog enkele redelijke foto's.

Hier bleef het bij, hij vloog al snel weer weg.
Ze lieten zich niet meer zien.
Een uurtje of 2 later ben ik teruggegaan, fingers crossed.



Meteen zie ik er eentje zitten, nu aan de andere kant .
Al snel vliegt hij weg en gaat op een tak zitten, dichter bij mij.



Deze laatste foto was nog iets dichterbij en nu was het duidelijk dat het een "zij" betreft.
Normaal is de ondersnavel veel meer oranje, daarom dacht ik in eerste instantie aan een "hij"



2 maanden later.



De ouders laten zich al een tijdje niet veel meer zien.
Wel deze jonge ijsvogel, te herkennen aan het witte puntje van de snavel.

Zomaar een doordeweekse vrijdag.

We starten in Brakel, waar we de auto parkeren vlakbij de veerpont.
De veerpont laten we vooralsnog links liggen en gaan via Zuilichem, Nieuwaal en gameren naar Zaltbommel.



Een bulldozer van beton.







In Zaltbommel, langs het water, onze eerste langere stop om even iets te eten en te drinken.
Alweer vlug op de fiets en over de brug.



Het tweede deel van de fietstocht viel een beetje in het water.
Vanaf de brug tot net voorbij het plaatsje Tuil fietsten we nog langs de rivier.



Vanaf Haaften tot aan Gorinchem wordt er gewerkt aan de dijken en het fietspad.
We hebben dus bijna niet meer langs de rivier gefietst.

Even voorbij Herwijnen stappen we op de veerpont en is het tochtje toch weer snel voorbij.
Ongeveer 35 kilometers onderweg geweest.
Zodra het fietspad vanaf Haaften weer open is gaan we nog een keertje terug.
Zeker op een doordeweekse dag is het heerlijk rustig.

Ik maak een foto....ze blijven zitten.
Iets dichterbij en nog steeds blijven ze zitten.
Nog een foto, maar ze werden al wat onrustig.
Ik laat het hierbij en loop rustig terug.

Een graspieper in de Slufter.
Deze keer geen wandeling gemaakt in de Slufter.
Wel even bovenaan het uitkijkpunt gestaan.

Langs het Skillepadje

Lang geleden dat ik nog eens naar "De Brand" ben geweest.
Ik wist dat het een erg nat gebied is.
Maar dat het nu zo erg zou zijn had ik niet verwacht.
Ik heb geen ronde kunnen lopen want steeds moest ik omdraaien.

Het enige begaanbare pad dat ik heb kunnen vinden.
Op het einde rechts was het te nat dus kon ik weer omdraaien.

Hier eindigde mijn wandeltochtje.
Misschien nog eens proberen over enkele weken.

Er was trouwens ook niet veel te zien.
Een enkele zilverreiger en een staartmeesje.

Duidelijk te zien aan de eerste foto's dat het geen mooie dag is, zeker geen ideale dag om te fotograferen.
Ijs ligt nog op het water.
Hoewel koud en bewolkt toch maar besloten om hier een wandeling te maken.

Een roodborstje laat zich eigenlijk altijd wel even zien.
Foto gemaakt met iso 4500.

Bovenin een boom zit een specht, ik kan nog niet zien welke specht het is.
Pas thuis op de computer, nadat ik de foto lichter gemaakt heb, kan ik een bonte specht ontwaren.
Zijn petje is te rood voor de grote bonte specht, de vogel is te groot voor de kleine bonte specht.
Dus waarschijnlijk de, redelijk zeldzame, middelste bonte specht.

Ergens is er een pijltje verkeerd geplaatst en zodoende hebben we een flink stuk verkeerd gelopen, over een slecht begaanbaar pad.
We waren al een keer teruggelopen om te kijken of het pijltje echt wel klopte.
Uiteindelijk hulp gevraagd aan een wandelende mevrouw.
terwijl zij ons de juiste weg wees vertelde ze terloops over een uilenpadje waar 2 bosuilen zouden zitten
Dat wilden wij natuurlijk wel even zien.
Dus na weer een afwijking van onze route kwamen we bij 2 bomen waar bosuilen zouden huizen.
1 van de bomen was leeg, de andere, waar we ook al uilenballen zagen liggen, was bezet door een bosuil.

Ook nog een vuurgoudhaantje.
Het kleine vogeltje wilde niet stil blijven zitten.
Een 50-tal foto's gemaakt maar slechts enkele waren min of meer gelukt.
Mijn autofocus was gewoon niet snel genoeg.
Ook de rommelige omgeving werkte niet mee, evenals de hoge iso waarde van 5600.

Terug bij het begin. (ondertussen het pijltje goed gezet.)
Tijd voor een uitsmijter en een biertje.
Voor herhaling vatbaar.
Hopelijk op een zonnigere en warmere dag.

De twijfel was dus duidelijk misplaatst.
De eerste foto van een ijsvogeltje met de nieuwe camera-lenscombo.

Foto gemaakt door Liesbeth.

Op steeds meer plekken in de Biesbosch zie je water dat de plaats inneemt van voormalig bos.

Bijna elke keer opnieuw zie je dat er weer bomen verdwenen of omgevallen zijn, zoals deze bomen langs de Bandijk.

De gemaakte foto's laten nog steeds zien hoe treurig het is gesteld met het Nederlandse weer.

Ik heb de nieuwe camera nu al zo'n 4 weken en heb pas 1 dag met mooi weer kunnen fotograferen.
Gelukkig wel een fijne wandeling, hoewel erg modderig.

Misschien wilde ik die hebben?

3 generaties van den Elshout.
Ik ben op deze foto (gelukkig) de jongste.
Hugo van Hugo van Hugo, zei mijn vader af en toe.
En dat ben ik dus, bijna 60 jaar geleden.
Tegenwoordig zegt men "say cheese"
Vroeger zij men "kijk eens naar het vogeltje"
Waarschijnlijk was ik teleurgesteld dat ik geen vogeltje zag.

Omdat, volgens het weerbericht, het prachtig weer zou worden op Texel, gaan we ook in januari.

Het was koud en mistig.
Deze foto maakte ik van de veerboot, het was zo mistig dat de boot niet te zien is. (misschien overdrijf ik een klein beetje)
We zijn een stukje gaan wandelen in het zuidelijke stukje van Texel, bij de horsmeertjes.
Dit keer een gedeelte waar we nog niet eerder geweest zijn omdat dit meestal niet toegankelijk is.
In de vogelbroedtijd van maart tot augustus is dit gebied afgesloten.
Tijdens de hele wandeling zijn we 4 mensen en 1 hond tegengekomen, heerlijk.

Het viel een beetje tegen.
Alles was nat en modderig. (en koud)

Nog maar net thuis of de zon was weer verdwenen, achter donkere wolken waar al snel een hagelbui uit voortkwam.

Na de laatste keer, enkele weken geleden, had ik niet meer op "onze" sperwer gerekend.

Maar zijn pootje is genezen.

Waarschijnlijk was het dan toch niet gebroken.







Liesbeth pakte toch maar even de verrekijker, misschien was het toch geen duif welke ze op de rug keek..
Een sperwer heeft een musje te pakken, zoals vaker in onze tuin.
Even later gaat de sperwer er beter voor zitten en kon ik enkele foto's maken.
Na wat lawaai in de buurt vloog hij weg, met zijn prooi tussen de poten.

Misschien is het alleen gekneusd en kan het genezen.

Hopelijk komt het goed met "onze" sperwer.
Hij laat zich regelmatig in de tuin zien, maar dit kon dus wel eens de laatste keer zijn.

ontsnapt is.
Omdat ik de diamantduif ook als soort vermeld heb, mag deze er ook bij.





Hij lijkt een beetje op een rood geverfde vink.

De foto's zijn gemaakt door Liesbeth, vanuit de woonkamer.
 

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Zomaar een paar daagjes voor Liesbeth haar verjaardag.

Omdat het alle weekeinden slecht weer bleek te zijn, is het er niet van gekomen.

Nu, ruim 2 maanden verder beloofd het mooi weer te zijn.

We gokken het erop en boeken een hotelletje, hotel Opdiek in den Hoorn.

"s Morgens al vroeg vertrokken richting den Helder, hopelijk halen we de boot van 11 uur.



Direct na het ontschepen zijn we naar de Horsmeertjes gegaan.

Hier zagen we meteen al een blauwe kiekendief.

We hadden koffie en broodjes mee en hebben eerst gepicknickt terwijl we de vele watervogels bekeken in de Mokbaai.

Opvallend veel bergeenden en wulpen, steenlopers en strandlopers.

Een wandeling langs de horsmeertjes ging niet omdat er teveel water lag, daarom doorgereden naar de Slufter.

Langs de Slufter was een zeldzame giervalk gezien dus wij dachten dat er veel vogelspotters zouden zijn, maar dat viel reuze mee.

Liesbeth en ik waren, op een enkeling na, de enigen.

Tijdens de gehele wandeling van zo'n 2,5 uur zijn we 5 of 6 mensen tegengekomen.

Heerlijk rustig, maar ook hier waren de paden af en toe onbegaanbaar door het vele water.

Opvallend veel vogels weer als je wat dichter bij de zee komt.

Ook hier weer dezelfde vogels als in de Mokbaai, maar nu ook eidereenden, pijlstaarten en erg veel smienten.

Als kers op de taart nog een zeehond gezien, rustend op het strand.

Eerst maar inchecken bij het hotel en misschien wat drinken voordat we de wandeling bij de vuurtoren beginnen.
Een wandeling die we elke keer wel even doen, gewoon even uitwaaien of de zonsondergang bekijken
Lekker gewandeld maar eigenlijk niets speciaals gezien, ook geen zonsondergang.



Het koelde al behoorlijk af, dus tijd om wat te gaan eten bij Wilma, de friettent in de Cocksdorp.
Ook iets wat we elke keer doen.
Tijdens de schemering teruggereden naar het hotel, met een kleine omweg.

De volgende morgen, na een uitgebreid ontbijt, zijn we alweer vertrokken naar de haven.
Omdat we het eiland rond willen fietsen is parkeren bij de boot het gemakkelijkst, hier is namelijk ook nummer 1 van de fietsroute.
Vooral tijdens het eerste deel van de route was het opvallend dat er zo weinig wind stond.
Dat maak je niet vaak mee op Texel, meestal toch wel minstens windkracht 3.
's Middags trok de wind gelukkig weer aan, het is natuurlijk wel Texel.

Heerlijk gefietst tot ongeveer 3 uur, het hele eiland rond op een stukje bij de vuurtoren na.
Hier hebben we een stukje afgesneden zodat we door de bossen bij de Cocksdorp kunnen fietsen.
Toch nog een fietstochtje van ongeveer 54 kilometers.

Het zit er weer op, de fietsen achterop de auto en naar de boot.



Druk was het niet, dus ook niet bij de boot.
We hebben alweer geboekt voor de volgende keer..............

Naar Landal Resort Haamstede.

Samen met Liesbeth genoten van de eerste 2 dagen.

Een stukje fietsen op de eerste dag. (eigenlijk veel te koud)

Op de tweede dag een wandeling door de meeuwenduinen, een toch wel pittige tocht van 12 km.

Daarna, op dag 3 en 4, kwamen Jorg en Ilona.

Ook deze dagen weer fijn gewandeld langs de zee en door de duinen.

Zaterdagavond uit eten bij Strandhotel Haamstede.

De dagen vlogen voorbij.

Omdat er storm op komst was zijn we zondag al in de middag vertrokken naar huis.

Iets vliegt tegen de schuurdeur.

Een merel blijft verdoofd zitten onder een tuinstoel.

Een sperwer in de tuin...

Door alle regen van de laatste tijd en smeltende sneeuw in Duitsland was er sprake van hoogwater in verschillende delen van Nederland.

Zo ook in de Biesbosch.

Met de auto eropuit.
Dat viel even tegen, ik kon niet het rondje rijden wat ik meestal rijd.

De, nog niet zo lang geleden geplaatste, slagbomen waren dicht.

Enkele dagen later nogmaals geprobeerd maar nu voor de zekerheid mijn fiets meegenomen.

De slagbomen waren zoals verwacht nog steeds gesloten, maar ik kon erlangs en op de fiets verder.

Op de eerste route die ik fietsend wilde doen strandde ik al vlug.
Het fietspad lag onder water.
Daarom terug gegaan en de route gefietst die ik normaal met de auto zou doen.

Het is al lang geleden dat ik zo'n rustige dag in de Biesbosch heb meegemaakt.
Op het afgesloten gedeelte ben ik niemand tegen gekomen. (misschien door het bordje "verboden toegang")
Verschillende reeën gezien die uit de ondergelopen bossen waren gekomen en nu rustig in de weilanden stonden.

Alweer een hele tijd geleden dat ik een blog geschreven heb.

Verschillende keren naar de Biesbosch gereden maar vaak niets gezien wat de moeite waard was.

Of ik had geen camera bij me, dan zie je natuurlijk wel een ijsvogeltje.

Op deze zaterdagochtend zijn Liesbeth en ik weer eens samen gegaan.

We wilden een stukje lopen in de buurt van de kroonbrug voordat we verder rijden naar het museum.

Op het moment dat we uitstappen zien we al iets groots aan komen vliegen.

Op dat moment kon het nog een reiger of buizerd zijn.

Ik pakte de verrekijker en Liesbeth pakte toch alvast de camera.

 De zeearend.

De eerste dag van het nieuwe jaar .

We waren toch nog redelijk vroeg wakker, dus na het ontbijt zijn we naar de Biesbosch gereden.

De verwachting dat het op deze dag minder druk zou zijn kwam uit.

Na een klein stukje rijden hadden we de eerste foto al.

Een van de meerdere wulpen die we bij een waterplas zagen.

We reden een stukje verder, over de Kroonbrug, alwaar we het eerste ijsvogeltje zagen.

Het vogeltje vloog meteen weg van zijn stekje, dus geen foto.

Even verderop, net na het Biesbosch museum, zien we een biddende torenvalk.

Hij duikt naar beneden en verschalkt een muisje.



Een klein stukje verderop zien we nog een reiger, rustend op een boomstam.



's Middags zijn we nog even gaan fietsen, langs het kanaal richting Tilburg.
Ook hier zagen we een ijsvogeltje vliegen, maar zoals eerder ook nu geen foto.

Het wit op zijn kopje lijkt een beetje verwaaid.

Liesbeth heeft het toch maar even opgezocht.
Het blijkt een zwarte mees te zijn.
De foto is mislukt, maar het gaat eigenlijk meer om de waarneming.


 

Ik ga maar weer eens even tellen....... nummer 37.

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Een vogeltje.

Liesbeth gaat natuurlijk even kijken.

Soms is het gewoon toevallig.

Als dit vogeltje niet tegen het raam was gevlogen hadden we het nooit geweten.

Een roodstaart in de tuin.

Alweer een nieuwe soort.

Eerst dachten we aan een zwarte roodstaart, een vrouwtje.

Het blijkt een vrouwtje van de gekraagde roodstaart te zijn.

Foto gemaakt door Liesbeth. 

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Steeds denk ik, na alweer een nieuwe vogelsoort, dat we nu alles wel gezien hebben.

Dat de meeste veel voorkomende vogels onze tuin al wel bezocht hebben.

Ik zat er weer naast.

Deze keer is het de Tjiftjaf.

Zijn naam dank hij, net als de poelifinario, aan het geluid dat hij voortbrengt.

Hoewel, nu ik erover nadenk, het geluid van de poelifinario is "kroet".

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Dit stelletje zwarte roodstaarten verraste mij deze week op mijn werk.
Onder een oplegger van een vrachtwagen werd een nestje gebouwd, een oplegger die elke dag vervangen wordt.
Onder de volgende oplegger werd alweer een nieuw nestje gebouwd.
Ik heb de bouwwerkzaamheden verstoord zodat ze hopelijk ergens anders verder zouden gaan.
Vandaag zag ik dat ze onder een grote overkapping opnieuw zijn begonnen.

De groene specht. (nummer 34)

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Hij zat op de muur toen ik naar buiten liep.
Natuurlijk vloog hij meteen weg en ging in een hoge boom links van mij zitten.
Gelukkig bleef hij lang genoeg zitten voor een foto.

Toch maar een stukje rijden, door de Biesbosch.

De hele weg viel er niets te zien, tot het laatste stukje.

Een buizerd langs de weg, in het natte gras.

Het is alweer even geleden dat we een nieuwe soort mochten verwelkomen in onze tuin.
Vandaag was het weer zover.
Voor het eerst in onze tuin.....de kuifmees.

Nummer 33 !!

Foto gemaakt door Liesbeth.

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Nadat Liesbeth deze nieuwe soort gespot had ben ik zelf nog even gaan zitten.
Na een tijdje gewacht te hebben kwam het kuifmeesje nog even langs.
Het is jammer van het slechte weer.
Maar toch nog redelijk gelukte foto's.

Duidelijk geen keep, deze wat nors kijkende groenling.

Als kers op de taart....een ijsvogelvrouwtje.

De derde keer dat ik een ijsvogeltje zie in Kandoel en de eerste keer dat ik er een foto van heb kunnen maken.

Samen met Liesbeth en Ilona nog even naar de fotohut geweest, terwijl zij daar bleven ging ik een rondje lopen.

Even bij de vijver kijken.
Ik zag een roofvogel over de vijver vliegen en ik hoorde een bekend geluid.
Vlug mijn camera gericht en gefotografeerd.
Van de 20 foto's zijn er slechts 2 redelijk gelukt, het ging allemaal te snel.
Vanaf het moment dat ik de ijsvogel zag totdat zij weer weg was zijn misschien 5 of 6 seconden verstreken.

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Ik had al enkele ijsvogeltjes gezien maar steeds als ik mijn camera niet bij had.

3 keer in de Biesbosch en 1 keer in Burgh-Haamstede.

Het was een regenachtige dag en dat is te zien aan de foto, hierna heb ik de lens droog gemaakt.

Gelukkig nog een mooie buizerd kunnen fotograferen.
Deze bleef geduldig op een paaltje zitten.

Omdat moedereend bij ons in de tuin kwam kijken is dit weer een volgende soort op de lijst.

Nummer 31.

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Ditmaal het zwartkopje, of de zwartkopmees.

Dit is nummer 30, de lijst blijft langzaam groeien.

Het zwartkopmannetje had ik enkele weken terug al gefotografeerd en gisteren kwam het vrouwtje onze tuin bezoeken.

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Foto's gemaakt door Liesbeth.

Zomaar een zondagochtend naar de Biesbosch.
Veel verwachtten we er niet van.
Misschien een ree, misschien een ijsvogeltje.
Maar dat we onze eerste bever zouden spotten hadden we niet gedacht.
Hij of zij lag lekker in het zonnetje.
De foto's zijn niet bijzonder mooi gelukt, maar de bever wilde zich niet bewegen.

Ook een niet alledaagse ontmoeting, de roerdomp.
Dit was pas de tweede roerdomp die ik in de Biesbosch gezien heb.

De foto's zijn van dezelfde buizerd, genomen vanaf een ander standpunt.

Je weet dat ze er zitten en toch zie je ze maar hoogst zelden.

Wat wil ik op mijn verjaardag gaan doen......?
Naar de Biesbosch.

We zetten de auto even weg en gaan een stukje wandelen.
Meteen ziet Liesbeth al een vos wegschieten.
Even later zie ik bovenstaand vogeltje, een zwarte ruiter in zijn winterkleed, een bosruiter of toch iets anders.
Hiervoor moet ik naar waarneming.nl.

Op het forum zal er wel iemand deze vogel kunnen determineren.

Binnen 5 minuten de eerste reactie: het is een witgat.

Niet veel later zien we 2 reeën wegrennen door het struikgewas en een eenzame ree wandelde rustig over het weiland.



Een elegante zwaan vliegt voorbij terwijl wij naar de auto terug lopen.



Zonder foto van een torenvalk kun je bijna niet meer thuiskomen.



Nog een vogel die ik thuis moest opzoeken, het nonnetje.



De reden dat het steeds drukker werd op de brug.
Ik zag een dodaars zwemmen en zette de auto aan de kant.
Meteen vliegt het vogeltje natuurlijk weg.
Ik kijk nog even wat rond en zie ineens iets tussen het riet staan.
De roerdomp.



Nog een grote zilverreiger.



Een koperwiek.



En als laatste nog een mooie buizerd, gefotografeerd door Liesbeth.

Liesbeth ging ook mee.

Even naar de Duiventoren.

Weet je wat, ik neem de camera ook maar mee.

Je weet maar nooit.......

Deze laatste foto is niet gecropped.
De vogel zat zelfs zo dichtbij dat ik een beetje moest uitzoomen.
Duidelijk gewend aan auto's.

De kers op de taart.

Een toch al geslaagd familieweekend werd nog een beetje specialer.

De rest van de familie was al naar huis gegaan.

Wij besloten nog een dag te blijven.

 



Nog een stukje wandelen in de prachtige natuur.
De Zeepeduinen in Zeeland is één van de weinige plaatsen in Nederland waar het damhert nog voorkomt.
Wij hadden het geluk om een fraai exemplaar aan te treffen.

Alweer een foto gemaakt door Liesbeth.
Het ijsvogeltje was volmaakt op zijn gemak.
Was gewend aan de voorbij rijdende auto's.
Op deze plek al verschillende keren verwacht een ijsvogeltje te zien, maar steeds zonder succes.
Nu zagen we hem steeds heen en weer vliegen.
Bij de weg, het is nog een jong ijsvogeltje zoals te zien aan het witte puntje van de snavel.

Alweer een nieuw vogeltje in de tuin.
Een beetje vervelend omdat ik nu de blog moet opzoeken waarin ik aangeef hoeveel verschillende vogeltjes
we in de tuin gezien hebben.

De fitis

http://www.helshout.nl/blog/#param=id_61

Groenling.

Jonge bonte specht.

Jong roodborstje.

Tjiftjaf.

Bosrietzanger

en nogmaals de bosrietzanger.

Jonge lijster.

Vlug de camera gehaald en terug gegaan.
Hopelijk .........
Eerst zagen we er één in een weiland zitten, te ver voor een foto.
Daarom zijn we een stukje omgelopen en hier hadden we meer succes.
Meteen foto's geschoten, als je goed kijkt zie je de omheining nog voor de vogel lopen.
Maar ik heb tenminste een paar mooie foto's.

Deze foto's zijn alweer wat beter, verrassend dat de buizerd niet wegvliegt.
Ik sta nu toch redelijk dichtbij.
De vogel lijkt mij niet als gevaar te herkennen.
Misschien nog een hele jonge buizerd ?

Enkele foto's zijn wel heel erg dichtbij.
De vogel blijft gewoon zitten terwijl wij langslopen en foto's maken.
Er kwamen zelfs nog mensen langs met een grote hond, maar geen reactie.

Ineens zien we moeder (of vader) langs vliegen en in een boom landen, vlakbij waar wij staan.
Ook hier weer tijd genoeg voor een mooie foto.

Misschien wel het meest opvallende, de foto's zijn niet gecropped.
De buizerds zaten echt zo dichtbij.

Oké, ik heb navraag gedaan en het blijkt een jonge spreeuw te zijn.
Minder speciaal dan ik gehoopt had.

reeën en hier en daar een buizerd, niets speciaals.



Gelukkig ook het ijsvogeltje nog even gezien, dit was ook alweer enkele weken geleden.



Maar ook had ik een vos zien lopen.
Ik ben dus diezelfde middag even teruggegaan.
Het eerste wat me opviel was de ree die niet van me geschrokken leek te zijn.

Ik ben ongeveer 10 minuten op deze plek gebleven en al die tijd bleef ze me in de gaten houden, maar liep niet weg. 
Maar ik was hier omdat ik een vos gezien had...........



Dit gebeurd mij niet elke dag, wat een mooi beest.

3 niet bijster goed gelukte foto's.
Toch maar geplaatst omdat dit mijn eerste foto's zijn van een vos en van een spotvogel.

De blauwborst was weer waargenomen in Huis ter heide.
Ik ben dus op de fiets even naar de uitkijktoren bij het Lijkeven gegaan.

Ook nog een roodborsttapuit gefotografeerd.
Deze bleef lang genoeg zitten om hem vanaf de grond als vanuit de toren te fotograferen.

Op zoek naar ijsvogeltjes kwam ik deze opvallende verschijning tegen, de putter of distelvink.

Er zaten er verschillende in meerdere boompjes langs een rustige weg.

Toch valt het dan nog niet mee om een goede foto te maken.

Ook nog een Tjiftjaf op de gevoelige plaat gezet.

Nog een foto van de Tjiftjaf.

Natuurlijk, ze vliegen de hele tijd langs.
Maar blijven zitten, ho maar.
Ik heb in anderhalf uur geen enkel fotomoment gehad.

Alsof ik naar een aflevering van roadrunner zit te kijken.

's Middags toch nog maar even naar 's Gravenmoer gefietst omdat de kans dat je hier 
een fotomoment krijgt bijna 100 % is.

Het duurde even voordat ik zeker wist of het een mannetje en een vrouwtje waren.
Geen twijfel meer mogelijk.
Vorig jaar zijn de ijsvogeltjes hier weggejaagd. 
Ze hebben later ook niet meer geprobeerd om hier een gezinnetje te stichten.
Daarom ben ik extra blij dat ze terug zijn.

Later heb ik ze samen weg zien vliegen vanaf de plek waar ik hun nestje vermoed.

Het gaat goed met de ijsvogeltjes.
In de omgeving weet ik nu al 5 plekken waar de ijsvogeltjes nestelen.
Hiervan is 1 plek niet toegankelijk omdat die plek in iemands tuin is.
Ook vloog er een ijsvogeltje langs terwijl ik in natuurtuin "Kandoel" bij de vijver zat.



Deze vink kwam even kijken terwijl we langs de vijver zaten.

Een blik vanaf de boot, onderweg naar Texel.

Meteen de eerste ochtend zien we een fazant in de tuin, vlug de camera gepakt en hopen op een goede foto.
Achteraf had ik niet zo'n moeite hoeven doen.

Is dat touw nog nodig?

Hierom hoefde ik geen moeite te doen toen ik de eerste fazant in de tuin zag.
6 vrouwtjes en het mannetje kwam hierna ook nog even kijken.

Weinig charmant als er een braakballetje weggewerkt moet worden

Mijn nieuwe wandelschoenen moeten nog ingelopen worden.
Ik ben dus 's morgens al vroeg op weg gegaan naar de plek waar vorig jaar de ijsvogeltjes nestelden.
De ijsvogeltjes heb ik niet gezien, wel een koppeltje sperwers.
Deze zaten misschien iets te dicht bij de nestplaats van de ijsvogeltjes, een sperwer houdt wel van een klein vogeltje.

Op de terugweg langs de onkelsloot nog verschillende reigers en enkele ganzen gezien.

Zomaar een zondagmiddag.
Niet veel te doen dus maar een rondje gaan rijden.
Even een rondje door de Biesbosch.
De camera gaat natuurlijk mee.

Op deze zilverreiger na was er weinig te zien.

Waarschijnlijk was het te druk.
Ik werd zelfs, toen ik even uitgestapt was, voorbij gereden door broer Pieter.


's Avonds nog een paar ruzieënde ganzen gefotografeerd.

De wandeling had ruim 2 uur geduurd en al die tijd niets gezien dat de moeite van het fotograferen waard was.

Het lijkt sprekend op een merel, alleen.........

Misschien een albino maar dan zouden zijn ogen toch rood moeten zijn.

Het familieweekend stond weer gepland.
Dit keer naar Burgh-Haamstede.
Met z'n allen in een grote vakantiewoning.(waarvan, volgens mij, niemand een foto heeft genomen)

   

Zelden zo'n slecht weer meegemaakt tijdens een weekendje weg met de familie.
Misschien Scheveningen enkele jaren geleden.

Nog even langs het kanaal gewandeld, hopend op wat sijsjes en staartmeesjes.
Deze lieten zich wel even zien, maar niet fotograferen.
Gelukkig kwam ik deze zanglijster nog tegen.

De nieuwe lens is binnen.
De Sigma 150-600 Contemporary.
Meteen enkele foto's gemaakt.
Op 600 mm. en met het grootste diafragma, uit de hand en zonder autofocus finetune.
Het was een bewolkte dag dus ook de iso-waarde was met 1400 behoorlijk hoog.
De foto's kunnen dus alleen nog beter worden.
Ik ben nu al tevreden met het resultaat.

Hopelijk binnenkort een zonnige dag.

De zonnige dag kwam al vlug.
Deze foto is met betere instellingen gemaakt.
Een lagere iso-waarde en een snellere sluitertijd.

Oeps.



De trieste overblijfselen van wat eens een trots vogeltje was.
Trouwens, opvallend dat alle kleine vogeltjes die normaal in de tuin rondvliegen het fatsoen hebben om de sperwer rustig te laten eten.

Omdat het de vorige keer zo goed bevallen was, zijn we dit jaar voor de tweede keer naar Burgh-Haamstede geweest
Het park waar we hiervoor waren was volgeboekt en op het huidige park was nog één huisje vrij.
Een 10 persoons huisje.
Beter iets teveel ruimte........


"Ons" huisje.

Een sfeerinpressie van het bungalowpark.

 

 
Veel gefietst, deze route hebben we een keer samen en een keer met Jos en Judith gedaan.
Zij kwamen dinsdagmiddag aanwaaien en zijn woensdagmiddag weer vertrokken.
Wij hadden alvast gezorgd voor 4 e-bikes, zodoende konden we meteen even naar het strand.

Gelukkig was vooral woensdag een prachtige dag om door de duinen te fietsen.
We zijn met een omweg, via een natuurgebied, naar Renesse gefietst en daarna via de duinen weer terug naar Burgh-Haamstede.
Nog even een terrasje gepakt en zo'n dag vliegt voorbij.

's Morgen vroeg, voor zonsopkomst, was ik al in de bossen.

Een mooi resultaat, niet voor niets zo vroeg opgestaan.

Deze jonge reebok kwam ik iets later tegen.

Een roodborstje, toch maar even fotograferen.

De eerste ree gefotografeerd door Liesbeth.




 

Ik wilde eigenlijk naar natuurtuin "Kandoel" maar Liesbeth vroeg zich hardop af hoe lang het geleden is dat ik langs de Donge ben gaan kijken.

Een goed idee, er waren namelijk alweer ijsvogeltjes waargenomen.

'S morgens ben ik alleen gegaan en 's middags zijn Liesbeth en ik nog even op de fiets langs gereden.

Eerst kwam ik nog een vink en een staartmeesje tegen.

Iedereen die ik tegenkwam had iets te vertellen over de ijsvogeltjes.

De meesten hadden er één gezien, sommigen twee en een enkeling drie.

Liesbeth en ik hebben er maximaal twee tegelijk gezien, een mannetje en een vrouwtje.

Niet altijd is meteen duidelijk welke het mannetje of het vrouwtje is.

Bij dit gelukkige stelletje hoefde ik niet te twijfelen.

Er was, behalve Jos, niets te zien.

Daarom maar wat foto's uit de achtertuin. 

Hij kon mij ook ongeveer vertellen waar ik ze kon vinden.

Ik had de uilen al vlug gevonden.
Al die mensen hadden een stijve nek van het turen.

Het ijsvogeltje heb ik natuurlijk al vaker gefotografeerd.
Nooit was het voldoende scherp op 100%.
Nu heb ik een nieuwe camera en nog was ik niet tevreden.
Met behulp van enkele AA batterijen als onderwerp heb ik mijn lens afgesteld op de camera.
De AF finetune staat nu op min 8.

Eropuit, hopen dat het nu beter gaat.

Als eerste een foto zonder fijnafstelling.

 En een foto na de fijnafstelling.

Een behoorlijk verschil.

Nog enkele foto's die ik van het ijsvogeltje gemaakt heb.





Foto's van dichtbij lukte altijd al goed, zoals te zien is in het vorige blogbericht.
Nu gaan ook foto's van een grotere afstand redelijk goed. in elk geval zo goed als ik verwachtte van de Tamron lens.

Langs de Donge zijn op enkele plekken stukken grond afgegraven om zodoende een ideale leefomgeving voor de ijsvogel te maken.

(Natuurlijk gaat het vogeltje dan een meter verderop zitten.)

De moeite waard om even te gaan kijken.

Zomaar een plaatje.

De Zwartkop.

De ijsvogel. (Zit nu recht onder de plaats waar ik hem steeds in zag verdwijnen, het gedeelte wat is afgegraven zit een stukje naar rechts.)

De boomkruiper.

Winterkoninkje.

En nogmaals het ijsvogeltje.

Een dag later nog een Fitis (of Tjiftjaf) gefotografeerd.

Verschillende keren heb ik het ijsvogeltje zien zitten maar ik had nooit mijn camera bij.

Vandaag zag ik dat er niet één, maar twee ijsvogeltjes zaten.

Dus toch maar even de camera gehaald.....

Nu heb ik, hoewel van een aanzienlijke afstand, eindelijk weer eens een ijsvogeltje kunnen fotograferen.

Deze Sperwer zit vaker in de tuin.

Een gele kwikstaart.

Een blauwe reiger.

Het "nieuwe" vogeltje: een koperwiek. 

Altijd leuk: een roodborstje. (net voordat hij de benen neemt.) 

Voordat Liesbeth hem wegjoeg heeft ze gelukkig een foto gemaakt.

Ze heeft dus de musjes gered.

De foto is vanuit binnen, achter het glas, gemaakt.

Trouwens, 3 weken later had de vogel meer succes.

Vlak voor onze ogen greep hij een musje en vloog er mee weg.

Duurde allemaal niet meer als 5 seconden.

houtduif, holenduif, tortelduif en diamantduif

zwartkop, koolmees, staartmees, pimpelmees, kuifmees en zwarte mees

boomkruiper en boomklever

winterkoninkje

merel

lijster

vlaamse gaai, kraai, kauw en ekster

vink, putter en groenling

roodborstje

sperwer en torenvalk

blauwe reiger

grote bonte specht en groene specht.
Fitis en Tjiftjaf
Koperwiek
Wilde eend
Spreeuw
Gekraagde roodstaart
Rode Kardinaal
Ijsvogel

En nu dus ook, als ik het goed heb, de kleine bonte specht als bezoeker van onze tuin.

Eerst wist ik niet wat ik zag, ik dacht aan een vink of koolmeesje.

Nadat ik een tijdje bleef zitten kreeg ik hem beter te zien.

Het werd nogal donker dus op de originele foto was hij bijna niet te zien.

Ik heb de foto dus een beetje moeten verscherpen en heb de helderheid aangepast.

Hugo

De heenreis was niet precies wat we er van verwachtten.

Zittend in het vliegtuig werd er gemeld dat we 10 minuten later zouden vertrekken i.v.m. staking van de Franse luchtverkeersleiding.

Oké, dan vertrekken we om 7.55 uur, geen probleem.

Op het moment dat we zouden vertrekken ontstond er rookontwikkeling in de cabine.

Iedereen moest het vliegtuig uit en we liepen terug naar de vertrekhal.

Hier hebben we gewacht totdat we om 11.00 uur de melding kregen dat er een storing was aan het aircosysteem en het zou tot 12.00 uur

duren voordat het gerepareerd zou zijn.

Daarna bleek, omdat de originele crew al te lang in touw was, dat er vanuit Amsterdam een nieuwe crew aan boord zou komen.

Eindelijk, om 12.30 uur, zijn we vertrokken.

Een vertraging van bijna 5 uur.

Gelukkig kregen we wel een consumptiebon van 2,50 Euro ????

We kwamen dus pas laat aan in het hotel.

Na het installeren in de kamer, een welkomsdrankje, avondeten en wat rondkijken was de volgende foto hierboven te zien. (donker)

In eerste instantie zouden we op de eerste verdieping een kamer krijgen, maar we vroegen of het mogelijk was om iets hoger te zitten.

Geen probleem, even zoeken naar een geschikte kamer en we verhuisden naar de vierde verdieping.

=============================================================================================================

Na een heerlijk onbijt zijn we naar het strand gegaan.

Twee ligbedden en een parasol gehuurd en bijna de hele dag hier doorgebracht.

's Avonds stond er een compleet visbuffet klaar maar gelukkig was er ook friet, rijst en kip.

Nog even op het balkon gezeten en wat gelezen.

Laat op de avond zijn we nog wat gaan drinken in de bar, het was happy hour.

Enkele foto's in de directe omgeving van het hotel.

=============================================================================================================

Na alweer een lekker ontbijt zijn we op het grasveld naast het hotel op een bedje gaan liggen.

Maar omdat het daar wemelde van de kleine vliegjes hebben we dat niet lang volgehouden.

Toch maar weer naar het strand.

's Avonds een Braziliaans buffet, maar dit kon ons niet echt bekoren.

 Liesbeth stond vanmorgen al heel vroeg naast haar bed. 

 							De eerste wolken, dat zouden er nog veel meer worden.

=============================================================================================================

Deze dag zijn we naar de haven van Albufeira gegaan, met de taxi.

We zijn teruggelopen en kwamen langs dit onafgebouwde hotel.

Opvallend omdat ik dezelfde foto heb gemaakt in 2010.

De appartementen stonden nog steeds te koop.

Liesbeth wilde even een artistieke foto maken.

In Albufeira hebben we geluisterd naar panfluitmuziek terwijl we op een terrasje zaten.

Ook heeft Liesbeth enkele zilveren sieraden gekocht.

Laat in de middag met de taxi weer teruggegaan om op tijd te zijn voor het, portugese, buffet.

Die avond was er live muziek dus zijn we bij het hotel gebleven.

We hebben al heel wat gewandeld in de omgeving, maar deze trap op 200 meter afstand van het hotel was ons gewoon niet opgevallen.

Een mooie manier om naar het strand te gaan en een prachtige plek voor foto's.

Vooral voor de verschillende vogels die je hier aan kunt treffen.

Nog even een sfeerimpressie van het zwembad.

=============================================================================================================

Deze morgen is het windstil en erg warm.

We zijn via de houten trappen naar het strand gelopen en gelukkig staat hier wel een beetje wind.

Omdat de zee nu ver teruggetrokken was hebben we de zoetwaterbronnen op het strand kunnen zien.

Heel apart zoals het strand nat blijft terwijl het eb is.

Laat in de middag zijn we via dezelfde trappen weer teruggelopen en een speciale vogel gespot.

Omdat deze vogel zijn nest maakt in de zachte rotswand dacht ik meteen aan een soort ijsvogel.

Blijkt een bijeneter te zijn, welke ook sporadisch in Nederland voorkomt.

Hopelijk kan ik hier later nog een foto van maken. (had ik toch maar de telelens meegenomen)

Het avondeten bestond deze avond uit Portugese "lekkernijen"

Weer veel vis en allerlei onbekende etenswaren. (gelukkig ook weer friet)

Later die avond naar een muziek/dansavond geweest.

Er stonden enkele leuke jonge meiden op het podium te dansen en ineens gingen ze iemand uit het publiek halen om mee te doen.

Die "iemand" was ik.

Ik laat me dan natuurlijk niet kennen........... ik zeg gewoon nee.

=============================================================================================================

Wordt vervolgd. (alles kan niet in één blogbericht gezet worden, de maximumgrootte wordt overschreden.

Op het strand was niet veel te doen, het was bewolkt en het was koud.

Slechts 24 graden, in Nederland zou deze dag een 9 krijgen.

We besluiten om naar Vilamoura te lopen, de stad en de haven moeten prachtig zijn.

Langs het strand is het erg mooi, het eerste gedeelte is rotsachtig maar het wordt steeds vlakker.

Zodra we in Vilamoura zijn is het landschap bijna helemaal vlak.

De hele omgeving van de haven staat vol met terrasjes en alles zit vol.

Aan alles is te zien dat dit een duurdere buurt is, het ziet er allemaal piekfijn uit.

Dit is ook de stad waar omheen alle golfterreinen te vinden zijn.

Teruglopen werd ons iets te veel (wind tegen) dus we zijn met de taxi terug gegaan.

's Avond was er een Spaans buffet en voor de verandering heb ik eens geen friet gegeten, het was erg lekker.

Na het eten zijn we bij het hotel gebleven en we hebben de rode en de witte port eens geprobeerd.

De rode viel geheel niet tegen, hier zou ik aan kunnen wennen.

Er kwam nog een bluesbandje spelen en daarna zijn we naar de kamer gegaan.

=============================================================================================================

Een fijne dag om naar het toeristische gedeelte van Albufeira te gaan.

We hebben wat terrasjes gepikt en wat langs het strand gelopen.

Nog even langs het "Solcaffe", waar we de vorige vakanties elke dag koffie gingen drinken.

De "Strip" nog even langs gelopen maar hier was niet veel te zien.

's Avonds was er een buffet met eten uit de algarve. (alweer vis)

Het was een zwoele avond, perfect voor een late strandwandeling.

Hierna probeerden we nog even naar de live muziek te luisteren maar dit was zo vals dat we op de kamer maar zijn gaan lezen.

=============================================================================================================

Wordt vervolgd.

Deze dag begon een beetje koeler dan de andere dagen dus we gaan maar wat winkelen.

Op naar het oude gedeelte van Albufeira.

Er moest gewinkeld worden voor enkele tasjes en enkele sieraden.

Afgezien van eten, drinken en lezen is er weinig te melden over deze dag.

=============================================================================================================

Terwijl we van onze koffie zaten te genieten hoorden we muziek achter ons klinken.

Bleek een Nederlands echtpaar te zijn, spelend met hun tablet.

Hij was in het bezit van een dure Nikon camera (D300S) dus even een praatje maken.

Ik mocht even met zijn camera spelen en daarna heeft hij Liesbeth en mij op de foto gezet met mijn camera.

Hierna hebben we Olhos d'Agua een beetje verkend en zijn boodschappen gaan doen.

Ook nog even langs onze vrienden geweest om wat te drinken.

De eigenaresse herkende Liesbeth van vorig jaar en vroeg in haar beste Engels: "is oké kiss?"

Nog enkele sfeerimpressies.

Wordt vervolgd

Op de linkse foto is te zien dat het strand nat blijft als de zee allang teruggetrokken is.

Dit komt door duizenden kleine zoetwaterbronnen onder het zand. (Liesbeth heeft ervan gedronken en kan dus beamen dat het zoet water is)

Het is gelukt om de kleine zilverreiger op de foto te krijgen.

Het werd bemoeilijkt door een of ander dom mens dat steeds de vogel probeerde te verjagen.

De foto van de bijeneter is ook redelijk gelukt, eigenlijk was de afstand te groot. 

Deze dag zijn we nog even naar nieuw Albufeira geweest om daar nog een keer langs het strand te vertoeven.

Na het avondeten zijn we nog even blijven kletsen met een Nederlands echtpaar en zijn toen vroeg naar de kamer gegaan.

=============================================================================================================

Het is alweer de voorlaatste dag, de dag van inpakken.

Meteen na het ontbijt zijn we naar de houten trappen gelopen om te proberen om de bijeneter beter op de foto te krijgen.

Ook deze foto is weer redelijk gelukt.

Ook meteen maar even een hop op de gevoelige plaat gezet.

We zijn deze dag in de buurt van het hotel gebleven, nog wat gewandeld en nog even op het strand gelegen

Na het avondeten (Portugees dit keer) zijn we de koffers gaan pakken

Straks nog even douchen en dan zit het er alweer op.

Houdoe.

Dus de motor uit de schuur en naar Boomgat, een stukje bos in de Biesbosch.

Hier waren verschillende vogelsoorten gespot waaronder de ijsvogel.

Door allerlei werkzaamheden in de Biesbosch, natuurlijk ook precies waar ik wilde gaan kijken, kon

ik mijn motor nergens parkeren.

Ik ben dus maar een beetje rondgereden tot ik een leuke parkeerplaats vond.

Hier even wat rondgewandeld en nog enkele foto's gemaakt.

Misschien zaterdagmorgen eens teruggaan, met de auto zodat ik wel overal kan parkeren.

Een fuut.

Een staartmeesje.

Een boerenzwaluw.

Een fitis.

Een kwikstaatje.

Een kneu.

Toch was er bijna niets te fotograferen.

Alleen....... de zeearenden.

Niet de mooiste foto maar toch de moeite waard.

De eerste keer heb ik het nog teruggezet, maar na enkele minuten zat het weer op de grond.

Het lijkt mij nog wat vroeg om nu al het nest te verlaten, aangezien de eitjes pas 10 dagen

geleden uitgekomen zijn.

Knap zijn ze niet, dit moet dus een sierlijk roodborstje worden.

Enkele uren later zitten er al 5 jonge roodborstjes in de tuin en zit er nog 1 in het nestje.

We moeten oppassen waar we lopen want 4 blijven gewoon stilzitten.

Er is er maar één die op onderzoek uitgaat en de hele tuin doorhuppelt,

De eerste sperwer zat al in de tuin.

In een paar seconden vloog hij in een boom en was weer verdwenen.

Of hij iets te pakken had weten we nog niet, hopelijk niet papa of mama roodborst.

Een droevige update: de eerste dag zijn er al 3 jonge roodborstjes overleden.

We zijn weer een dag verder.

Er is nog slechts 1 jong roodborstje in leven.

Degene die het minste bewoog maar toevallig een droog plekje had opgezocht in de tuin.

We hopen er maar het beste van.

Het krijgt gelukkig regelmatig voedsel van vader en moeder.

De derde dag.

Het overgebleven roodborstje blijft in de border.

Het heeft een beschut plekje gevonden achter een grote bloempot.

Als de ouders roepen huppelt hij snel uit zijn schuilplaats om er net zo snel weer terug in te huppelen.

We zagen hem zelfs al in een struik springen.

Deze komt er wel, we noemen hem Rambo.

De vierde dag.

Rambo heeft zijn eerste meters gevlogen.

De hele dag is het al slecht weer, het blijft maar regenen en het is slechts 11 graden.

We hoopten daarom dat hij op zijn droge, veilige plekje zou blijven zitten.

Maar nu we hem hebben zien vliegen weten we dat het wel goed zal komen.

Vader en moeder hebben tot gisteren samen voor de kinders gezorgd.

Vanaf vandaag is moeder bezig met het bouwen van een nieuw nestje, 5 meter verwijderd van het vorige.

Vader kijkt op een afstandje toe.

Waarschijnlijk met gemengde gevoelens, hij mag de kinderen van het eerste legsel alleen opvoeden.

Hopelijk kunnen we nog wat mooie foto's maken als ze uitvliegen.

Eigenlijk om reeën te spotten, maar deze lieten zich niet van dichtbij zien.

Daarom maar wat gaan wandelen.

De blauwe reiger. (enkele dagen eerder gefotografeerd)

De roodborsttapuit.

Onbekend.........?

Navraag bij het forum van waarneming.nl gedaan: blijkt een jonge roodborsttapuit te zijn.

De Kneu.

De Putter.

Een koppeltje bergeenden.

De Blauwborst.

Omdat dit niet geheel duidelijke vogeltje bij de blauwborst bleef, verwacht ik dat dit het vrouwtje is...?

Oké, correctie, dit is dus de grasmus, zoals vermeld door Jos. (www.elshoutjes.nl)

Liesbeth had, als verrassing, een weekendje Kempervennen geboekt.

(de gelijkenis is beangstigend)

Natuurlijk stond ik op de uitkijk voor een ijsvogeltje.

Opeens komt dit voor mij onbekende vogeltje langs.

Wie het weet mag het zeggen.... een bokje of een watersnip ?

Of misschien iets anders.....?

De bedoeling was om weer eens een ijsvogeltje op de gevoelige plaat vast te leggen.

Hij liet zich enkele keren zien, maar er deed zich geen fotomoment voor.

Gelukkig kwamen we op de terugweg nog een zilverreiger tegen.

Ik hoopte nog een ree te zien maar het was te druk in de bossen.

Ik wilde alweer naar huis gaan toen ik een winterkoninkje zag.

Tenminste, ik zag een heel klein vogeltje.

Bleek dus een goudhaantje te zijn.

Het kleinste vogeltje van de benelux.

Ditmaal pinda's voor de koolmezen.

Jammer, geen koolmeesje te zien..........

Op weg van mijn werk naar huis kom ik elke dag langs een sloot naast het Wilhelminakanaal.

Af en toe zie ik een buizerd, ekster of specht vliegen, soms ook een scholekster of reiger.

Groot was dan ook mijn verbazing dat ik ineens een ijsvogeltje zag zitten.

Eenmaal thuis heb ik mijn camera gepakt en ben snel teruggegaan.

Ik zag het ijsvogeltje nog een paar keer heen en weer vliegen maar heb hem slechts één keer op de foto gekregen.

's Avonds nog een keertje, samen met Liesbeth, terug gegaan maar er heeft zich geen fotomoment meer voorgedaan.

Wel hebben we hem nog enkele keren voorbij zien komen.

Enkele dagen later kom ik Liesbeth weer tegen en ze verteld dat ze een heel mooi vogeltje heeft gezien.

Volgens haar waarschijnlijk ergens ontsnapt uit een voliére.

Dus de camera weer gepakt en maar even gaan kijken.

 Het lukte me niet om deze jonge putter scherp te krijgen.

 Bleek dat mijn lens pas kan scherpstellen vanaf 1,5 meter.

 De putter zat dus wel erg dicht op de lens.

Blijkt dus een koppeltje putters te zijn.

Met 3 jonge puttertjes.

De normale vink komen we in de tuin regelmatig tegen, evenals de groenling.

Maar de putter (distelvink) hadden we nog niet waargenomen.

Naar aanleiding van de verjaardag van oma v.d. Elshout zijn we met de hele familie een weekeindje naar 

Scheveningen geweest.

Dag 1.

De eerste dag begon al goed, Pieter was zijn portemonnee vergeten dus we stonden klaar om te wachten.

De heenreis ging van een leien dakje op een kleinigheidje na, Pieter reed verkeerd dus we moesten

allemaal even wachten.

Eenmaal bij het appartement was de schoonmaakploeg nog even bezig, dus....... wachten.

We hebben onze spullen uitgepakt, een kopje koffie gedronken en zijn daarna naar het strand gelopen.

Het plan was om even wat te gaan drinken in een strandtentje maar hadden niet echt gerekend op de 

problemen die de 2 rolstoelen zouden geven.

Geen verharde weg naar de strandtent en toen wilden de oudjes ook nog dichter bij het water gaan kijken.

De rolstoelen aan de kant en met opa of oma in de arm langs het strand kuieren.

's Avonds in het appartement met z'n allen macaroni gegeten en daarna de eerste dag afgesloten met een spelletje 

kaarten. 

Dag 2.

Iedereen had wat meegebracht zodat we van een heerlijk ontbijt konden genieten, op de 74ste verjaardag van oma.

Alle ouderen aan tafel en de jeugd voor de televisie.

Na een tijdje lummelen en lanterfanten toch maar vertrokken richting de boulevard en de pier in Scheveningen.

Het duurde even voordat we daar aankwamen, op de weg erheen zijn namelijk winkels en terrasjes.

Sowieso is het al een behoorlijke wandeling, en als je dan een kringloopwinkel tegenkomt is de familie Elshout niet 

meer te houden.

Ook de dames konden zich vermaken met een ritje in de draaimolen en een spiegeldoolhof.

Nog maar eens een kopje koffie en s'avond eten op de boulevard.

De dag weer afgesloten met kaarten en de televisie.

Dag 3.

Omdat het de eerste paasdag was moesten er natuurlijk paaseieren versiert worden en werd de jeugd verrast met 

een paashaas.

Na het ontbijt wilden opa en oma even in het appartement blijven om het wielrennen te kijken, de rest van het 

gezelschap ging een stukje lopen langs de zee.

Terug in het appartement nog wat gegeten en gedronken voordat we er met de rolstoelen weer op uit gingen.

Ditmaal naar een biertent tegenover de haven.

Hier zouden ze minstens 70 soorten bier moeten hebben maar pas het 

vierde biertje dat Pieter (bierkenner) bestelde stond op de kaart.

Het avondeten hebben we in een strandtentje genuttigd.

Dag 4.

De laatste dag wilden we een bezoekje brengen aan Sealife, Liesbeth had tenslotte kortingsbonnen.

Een uur door slecht weer gelopen om daar te komen, gelukkig hadden we wind mee.

Blijkbaar wilde iedereen naar Sealife, de wachtrij was te lang om achter aan te sluiten.

Daarom maar een terrasje gepikt met live muziek van een om de hoek staande drumband.

Daarna nog wat eten, de ene helft naar de macDonalds en de andere naar de visboer voor een bakje kibbeling.

Een hoogtepuntje deze dag was de hele kleine drumband van 3 man die opa en oma toezongen met de spontane 

medewerking van Bram.

Diane heeft de drumband daarna nog even op weg geholpen, anders kwamen we er niet meer vanaf.

Vreemd genoeg hadden we op de terugweg naar het appartement wind tegen terwijl het ook was gaan regenen.

Nog even een korte pauze op een parkeerplaats speciaal voor oma, maar we mochten haar daar niet achterlaten.

Terug in het appartement hebben we alles weer ingepakt en gewacht tot opa en oma met de taxi werden opgehaald.

Tijd om naar huis te gaan.

Weer een geslaagd weekeindje.

Misschien in september weer?

Misschien kwam dit door de vrieskou.

Voor mij een mooie gelegenheid om m'n nieuwe lens eens uit te proberen.

"Geschoten" met de Tamron SP 70-300mm F/4-5.6 Di VC USD. (what's in a name)

's Morgens was ik al naar de duiventoren geweest maar daar was een wedstrijd tussen ATB-rijders bezig.