Omdat ik de laatste keer erg veel goudhaantjes had gezien wilde ik deze opnieuw fotograferen.
Maar helaas..... allemaal te hoog in de bomen.
Ook geen andere kleine vogeltjes kunnen spotten.

Vlakbij de plek waar vroeger misdadigers werden opgehangen (het "Geregt van Oosterhout") kwam ik gelukkig nog 2 reeën tegen.

Bleven ook geduldig even staan.

Zomaar een mooie zondagmorgen, de eerste dag van de winter.
Ik hoopte een ijsvogeltje te spotten in "de Poel".
Het is stil in de Duiventoren, daarom wandel ik een stukje verder.



Je ziet ze vaak, je hoort ze vaak.
Meestal zonder te weten dat je goudhaantjes ziet of hoort.
Niet in de tuin of vlakbij huizen, maar in bossen en parken kom je ze tegen.
Je weet het alleen vaak niet.
Alweer een pimpelmeesje of tjiftjaf?
Nee, het is het kleinste vogeltje van Nederland, het goudhaantje.
Zoekend naar spinnetjes.

Net uit bed.
Rustigaan.
Ik heb mijn eerste kopje koffie nog niet op of ik hoor een onheilspellend geluid uit de tuin.
Ruzie makende kleine vogeltjes?
Misschien papa merel die zich weer eens laat zien en iedereen verjaagt bij het vogelvoer.

Nee!
Het is een fotomomentje.



De eerste foto genomen om in elk geval een foto te hebben.



De volgende foto heeft de reflectie van de gordijnen in beeld.





De sperwer bleef gelukkig lang genoeg zitten om nog enkele foto's te maken.
Even opgezocht waarom de kleuren van het verenkleed zoveel anders zijn dan van vorige foto's van de sperwer.
Het is een jong vrouwtje, de kleuren gaan dus nog veranderen.

3 dagen op Texel.
Hopelijk kunnen we nu eindelijk de brileider fotograferen.
We zijn dit jaar voor de 6de keer op Texel.
Het moet toch mogelijk zijn om de brileider één keer op de gevoelige plaat te zetten.
Het is alweer niet gelukt.
Alleen een torenvalk was zo vriendelijk om even te poseren.
We geven het op.
Als we een volgende keer naar de brileider op zoek gaan blijft de camera thuis, misschien hebben we dan meer geluk.

Mama merel.

Zij en haar, vermoedelijke, man krijgen elke dag meelwormen maar ze blijft mij argwanend aankijken.
Na zo'n lange tijd vertrouwd ze ons nog steeds niet.

"Met je hart"
Een route van ongeveer 10 kilometer door Dongen.
Georganiseerd door verschillende vrijwilligers en ondernemers voor de gelijknamige stichting.
Ter bevordering van ontmoetingen voor kwetsbare ouderen in Dongen.

Als afsluiting worden de wandelaars ontvangen door live muziek en koffie met gebak.

De auto geparkeerd bij het Biesbosch museum.
Vanaf hier een wandeling rond een grote waterplas gemaakt.
Een pad loopt tussen 2 waters door.
Door middel van een bord wordt men (terecht) gewaarschuwd dat je natte voeten kunt krijgen.
Door hoogwater zijn delen van het pad weggespoeld.









Het was een drukke dag in de Biesbosch, haast geen parkeerplek meer te vinden in de buurt van het museum.
Gelukkig had niet iedereen hetzelfde idee als wij, want het wandelpad is niet erg breed.

Tijdens een fietstochtje een kleine wandeling gemaakt bij Surae.

Sporadisch.
Zo mag je het wel noemen.
Te volgen op "beleef de lente".

Wij verblijven vaak op Texel, maar de tapuit laat zich zelden zien.
Eindelijk een foto.
Misschien een beetje jammer van de rommelige voorgrond, maar dit is zijn natuurlijke leefgebied.

Het lijkt een beetje op smokkelen.
Ik heb enkele jaren geleden, ook op Texel, al eens een tapuit gefotografeerd.
Daarom deze foto.

Zomaar in de achtertuin.
Het waterornament is een favoriete plek voor vele vogeltjes.
De meesten komen dagelijks om even te badderen of te drinken.

De foto van de tjiftjaf is vanuit de woonkamer gemaakt, achter glas.